Është një enë e lashtë qeramike, që lidhet kryesisht me rajonet e Italisë së Jugut dhe përdorej për të hedhur lëngje, kryesisht vaj, pikë pas pike. Emri vjen nga latinishtja "gutta", që do të thotë "pikë", pasi gryka e saj e ngushtë lejonte derdhjen e kontrolluar të vajit. Përdorej shpesh për të mbushur llambat e vajit gjatë ceremonive të ndryshme.